در پی انتشار سخنان حجت الاسلام و المسلمین سید حسن  خمینی در جمع مسئولین و فعالین هیات های افغانی، یکی از شهروندان ایرانی با ارسال نامه ای به یادگار امام راحل سوالی را مطرح نمود. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران، متن نامه این شهروند که خود را " فاطمه . م" معرفی کرده است بدین شرح است:


یک سوال از یادگار امام(س)

در خبر ها خوانده ایم که جناب حاج حسن آقا در سخنانی به مشکلات مهاجرین افغانی پرداخته اند. برای من که سخنان این سید بزرگوار را به دقت تعقیب می کنم جای این سوال باقی است که در نگاه یادگار گرانقدر امام میزان اهمیت مسایل اقتصادی تا کجاست؟ و چرا از ایشان درباره مشکلات اقتصادی ایرانیان چیزی شنیده نمی شود؟ آیا جناب ایشان از درد و رنج مردمی که هر روز با افزایش قیمت ها مواجه هستند ، به خوبی آگاهند؟ ویا از مشکلاتی که گریبان برخی ایرانیان خارج از کشور را گرفته است مطلعند؟ بی شک می توان پذیرفت که افغانیان مقیم کشور در وضع معیشتی سختی به سر می برند و می توان پذیرفت که فرزند امام خمینی از کنار درد و رنج این قبیله ی مهاجر به راحتی نگذرد، ولی آیا پسندیده نیست که وی درباره مشکلات طاقت سوز گرانی و بی کاری و تورم روز افزون و اختلاس و ندانم کاری های متولیان نیز سخن گوید و از زبان مردم حق ایشان را مطالبه کند؟ نبود چشم انداز مناسب و امید بخش و آشفتگی بازار آیا نباید فرزند امام را به سخن وادارد؟ من هرگز قصد آن ندارم که برای این سید عزیز وظیفه تعیین کنم ولی بی شک از زبان سلاله امام درد های جانکاه معیشتی شنیدنی تر است. ما در سیمای ایشان نور امام را می بینیم ایا نباید در صدای ایشان سخن امام را بشنویم؟


حجت الاسلام و المسلمین سید حسن خمینی به سوال این شهروند به شرح زیر پاسخ گفته اند:


بسم الله الرحمن الرحیم

خواهر گرامی سلام علیکم؛

پیش از آنکه چند جمله ای به عنوان پاسخ برای سؤالتان بنویسم، بر خود وظیفه می دانم که از شما به جهت اینکه سخنان این حقیر را دنبال می کنید تشکر کنم، و نیز از اینکه با چنین دلسوزی که از کلامتان پیداست سؤال می پرسید و نقد می کنید سپاسگذار باشم.

اما در پاسخ به سؤال شما لازم است به دو نکته اشاره کنم:

نکته اول اینکه برادر شما، در مورد مشکلات جامعه اعم از اقتصادی، اخلاقی و سیاسی و ... به فراخور حال و مقام، سخن گفته است و بازهم خواهد گفت إنشاء الله. و اساساً وظیفه تک تک مسلمانان است که نسبت به دنیا و آخرت دیگران دغدغه و حساسیت داشته باشند و مشکلات را بازگو کنند و البته خدمتها و تلاش های مسئولین را هم بیان دارند تا با این تلاش همگانی جامعه راه کمال در پیش گیرد.

نکته دوم اینکه این حقیر همیشه نسبت به برادران مسلمان، افغانیان مقیم ایران دغدغه داشته ام، چون این قشر به طور کامل در حمایت هیچ گروه و نهاد و سازمانی نیست بلکه همیشه در رنج است و با آنکه بیش از بسیاری دیگر کار می کند کمتر از دیگران درآمد کسب می کند و اتفاقاً کارهایی را انجام می دهد که کمتر کسی در جامعه به آن مشغول است؛ اینها را کنار این بگذارید که این مسلمانان بر خلاف ایرانیان، یارانه ای هم دریافت نمی کنند تا بدان دل خوش کنند و کمکی برای مشکلاتشان باشد و لو ناچیز.

در پایان سیاهه خود را با کلامی از نبی مکرم اسلام روشن می سازم که «من أصبح و لم یهتم بأمور المسلمین فلیس بمسلم» باشد که چنین باشیم.

موفق و پیروز باشید.